kıyamam sana annemmmm :(

Çalışan anne olmak ne zormuş :(
sabahları Eloşum uyurken seyredip hemencik bir öpücük kondurup çıkıyorum evden o masum uyumalarını izlemek bana huzur veriyor apartmandan çıkınca gözlerim evin pencerelerini arıyor sanki bebeğim camdan bana bakıp ''anne gitme'' diyecek gibi..içim parçalanıyor sana anneliğimi hakkıyla yapamıyormuşum gibi :(

iş yerinde senin fotoğraflarına bakarak avunuyorum annecim çok özlüyorum seni keşke ücretsiz izin hakkını kullanıp seninle vakit geçirseymişim diyorum kendi kendime ama senin için kullanmadım ücretsiz iznimi.

Eve gelince beni gördüğünde çırpınışların gözlerini benim üzerimden ayırmayışın hemencecik kucağıma atlayıp yüzümü yalamaya, saçlarımı çekmeye başlayışın en hoşuma giden yanın.. Eve gelir sana mamanı yedirip seni uyutmadan bırakamıyorum seni eğer başka işim varsa da bırakamıyorum ille seni ben doyurup ben uyutacağım annecim.

sana kavuşacağım saati bekliyorum annemmmm...

MENENJİT HASTALIĞI

Bu postumda benim neden duymadığımı merak edenler vardı o yüzden neden duymadığımı ve nasıl olduğunu anlatmak istiyorum.

yalnız ben yazım ve imla kuralı özürlüyüm görmezden geliniz ;)  (Resmi yazı yazarken bile hatalı yazıyorum :)  )

Doğuştan değilim arkadaşlar...
 6 yaşında yaramaz bir çocuktum ben az buçuk bir şeyde olsa hatırlıyorum. Henüz 1 sınıf öğrencisiydim bildiğim tek şey ben çok yaramazdım söz dinlemezdim birgün nasıl olduysa bilmiyorum ki gözlerimi Kayseri Devlet Hastanesinde açmışım.. Daha dün gibi hatırlıyorum gözlerimi açtığımda kimsecikleri tanıyamıyor mal mal (masum deyiniz) bakıyorum anne ve babamı bile tanıyamadım o derece. Karşımda kim varsa onun ağzına bakıyorum veee ben duymuyorum diye kekeleyerek konuşuyorum.

Civciv gibi şakırdayan ben o an yeniden doğdum sanki. 20 mayıs benim yeniden doğduğum günüm benim miladım... Anne karnından yeni çıkmış bir bebek gibi seyrediyorum etrafımı ne konuşuyorum ne duyuyorum ne de yürüyorum. yürüme, konuşma yeteneğimide kaybetmiştim o an!

Serumlar, iğneler, tomoğrafiler, mr ler ardı ardına kesilmiyordu henüz 6 yaşını bitireli 1.5 ay olmuştu.
İlk önce anne ve babamı tanımaya başladım. Sonra Babaannemi..

Beynim tamamen yeniden çalışmaya başlamıştı adeta. o ne o kim ??? gibi sorular sorular.. Kendime gelince herşeyi hatırlamaya başladım yavaş yavaş hala arşiv gibi hafızam var unutmak istediğim şeyleri bile unutamam ama havale geçirmeden önceki birşeyi hatırlamıyorum.. çoğu kişinin hatırlamadığı şeyleri hatırlıyorum.

Belirttiğim üzere benim duymamamın nedeni beynimin zedelenmesi ve kulağıma vurması. İşitme cihazları, koklear implant (kulak içi bilgisayarı) fayda etmedi bende. Bomba patlasa bile duymam ben amaaaa çok güzel anlaşırım işaret dili nedir bilmem hıkkk demeden gözünü kırpmadan karşındaki insanın ağzına dikkatlice bakıp dinleyeceksin. Kimine göre çok zor.. Kimine göre imkansız. amaaaa ben istersem herşeyi beceririm kendime güvenim var.

veee normal hayata başladım okuluma 2 sınıftan devam ediyorum. okuma yazmayı tekrardan sökmek zor oldu tabiki. anlamıyorum anlamıyorum ne bu???? okulumuzda 3 sınıf 3 öğretmen vardı nerdeyse tüm öğretmenler benim için seferber olmuşlardı. neyse ki hemen söktüm okumayı yazmayı.
yine karşıma bir sorun çıkmıştı. çalışmak nedir? ders nasıl çalışılıyor? sınavlarda sağımda solumda önümde arkamda kim varsa ona bakarak yaptım ben tabii hocalarım bir kelime birşey demezlerdi ben yeniden öğreniyordum ya kim ne desin ki?? amaa çok alay konusu olup ağlardım. bin bir umutla işitme cihazı almıştı babam arkadaşlarım alay ediyor diye alıp atardım.. takıyordum cihazı ama duymuyordum.. hala da öyleyim.
bu böyle devam edince kimse sen okuyamazsın demedi ama bir meslek sahibi olamazsın dediler. haklılar ya çok tembelim bişey bilmiyorum. kitap okumayı çok seviyorum Hikaye roman okuyarak kendi konuşmamı geliştirdim insanın ağzına bakarak dudak okumayı öğrendim sanmayın kii ben hiççç eğitim almayıp kendi kendimi geliştirdim. sen okuyamazsın sen yapamazsın diyenlere inat üniversiteyi okudum. ve memur oldum. İnsan kendine güveniyorsa eğer o bedenindeki engeller vızzz gelir.
Kanıtını vereyim...
Abim sağlam bişeyi yok ama benden tembeldi. anlamıyorum kafam almıyor derdi.
ben hocalarımı anlamıyordum ama karşımda kitaplarım vardı kimse anlatmadan kendi kendime anlamaya çalıştım.
asıl engel insanın bedeninde değil beynindedir.


HAYATTA KİMİN NE ENGELİ VARSA KÜÇÜMSEYEREK ACIYARAK BAKMAYALIM LÜTFEN. O İNSANIN İÇİNDFE DERİN YARALAR BIRAKIYOR VE KENDİNE OLAN ÖZGÜVENİNİ KAYBEDİYOR.


HERŞEYE RAĞMEN HAYATI VE YAŞAMAYI SEVİYORUM...

Uzun oldu kusuruma bakmayın :)
sevgilerimle...

son günlerde yaptıklarım

Blog alemine girince keçelere merak saldım :) ve hemencik aldım keçeyi  :) ilk olarak bunları yaptım çok beğendim... nasıl olmuş acaba :)

yeşil olan bozuk para cüzdanı diğerleri buzdolabı mağneti :)

şal. arada sıkılıp örgüye veriyorum kendimi. pek beğenmedim bunu hoş olmadı

kitapsız olmaz...

:)

Eloşumdan...

Eloşum 6 ay 15 günlük oldu Maşallahhh günden güne değişiyor beni hayrete düşürüyor fındığımm benimmmm :)

• annnnnnn, babb babbb diyor :)evdekilerin sözü çok bağırıyor başım ağrıdı :) ben : ahhhh keşke bende duysam bağırmalarını benimde başım ağrısa.
• gell gell yapıyor 
• geri geri sürünüyor
• biberonu görünce çığlık atıyor hemen yapışıyor :)
• beni görünce çırpınıyor. şaçıma yapışım yüzümü yalamaya başlıyor :) (acaba özlüyormu beni)
• benim kucağımdan kimseye gitmek istemiyor.
• aynaları seviyor :) ayna görünce çırpınıyor :)
• maşallah ki hiç ağlamıyor. gece deliksiz uyuyor. 
• kahkaha atıyormuş gibi gülüyor :)

Eloş son zamanlarda çok fenalaştı. hiç bir şeyi ağzına götürmüyor biberon dışında. Sanırım diş çıkaracak iştahıda gitti parmağı hep ağzında kaşıyor gibi yapıyor. Tv bağımlısı gibi :( gözünü tv den ayırmıyor. kapalı tutmaya çalışıyoruz tv. yii tüm bebekler aynımı yoksa bizimkimi böyle bilmiyorum :( tv'ye bağımlı olmasını istemiyorum :( diş çıkacaksa bir an önce çıksında kuzum rahatlasın :(

akşam evdekilere lafım: Ela:'nın dişini kim ilk görürse ben ona hediye alıcımmmm :)

işe kamyonla gelmekte varmış :)

Günaydınlar canlar :) nasılsınız bakimmm ben eh işte pimi çekilmeyi bekleyen bombayım sanki gözlerimi açamıyorummm...

 Evetttt sabah işe Kamyonla geldim nostaljik hahah :):))
Kayınpederim Yurtiçi Kargo'da şoför sabah evin önünden geçerken beni de aldı işe bıraktı :)

yoldan sizleri de toplayımmı kamyona :)

sevgiler.. :)

kilo meselesi

herkesin gözünde benim hastalığım zayıflığıma bağlı. bence alakası yok kiloluykende hastaydım ama patt diye tam 13 kilo vermemle daha halsizleştim. Zayıf olmak hafif olmak güzel ama kendimi kemik gibi görüyorum az 3 kg alayım diyorum yok ya olmuyo eskilerin şişko keroşu şimdi iskelete döndü desem yeridir. 44 beden giydiğim pantolonlarım şimdi olmuyo 36 bedene düştüm kıyafet sorunuda geldi karşıma. Malum Memur olunca herşeyi giyemiyo insan iş kıyafeti alıyorum tamam hafta sonu resmi olmaz ki diyerek 1 tane hafta sonları için kot alıp onunla idare ederim dedim yok ya olmadı 3 hafta sonra oda olmamaya başladı isyaennnnnnnnnn :(

Kayınvalidem de kendi elleriyle zorla yedirmeye başladı az kilo al bu ne ya devamlı hasta devamlı hasta içim gidiyo diyo. Kendi öz kızıymışım gibi iyi bakıyo. Bana ne oluyosa anlamış değilim üniversite yıllarımda ben tam 80 lere yakındım şimdi ise 55. gören beni tanıyamıyo cidden. yokmu bunun bir çaresi :(

Uyumadan önce yemek yeyip uyuyorum oda yaramıyor. Eskiden zayıflamak için kepek ekmek ye az ye şunu yme bunu yeme annem zayıfla diye vermezdi herşeyi şimdi ise annemde kilo almam için üzerime düşüyo yanımda değil ama msn de görüyo msn de kızıyo ben napayım ya of bunaldım :(

 şimdi dersiniz 55 çok az değil. boyum uzun boyuma göre zayıfım 1.70

üfff deseniz düşerim ona göre :)

mimm :)

Bir Melek Vardı beni mimlemiş. Kendisine teşekkür edip mim'e geçiyorum...

Şu an olsa çok sevinirim

Güzel bir Dublex ev alsak havalara uçarım cidden. kutu kadar evde 2 aile bunaldım yahu.

Şimdi orda olmak vardı

Kayseri'de ailemin yanında... 

Nerde o eski günler

Çocukluğum.... Babacımla sarılıp uyumalarım...

Neleri özlüyorum

Herkesinki ile aynı... eski günleri. hangi devire gelmişsek bilmiyorum hayatın suyu çıktı yahu..

Çok severim

Arabaşıııı :) 

şimdi Kayseri'de köyde sobalı köy evinde toplanıp Arabaşı içecektik tühhh :)

Bugünlerde çok fazla dinledim

Cevapsız.. olsa olsa kalbimin sesini :)

Şimdiki ruh halim

karmakarışık.. ağlamak geliyo içimden bide manyakmısın keroş ne ağlaması diorum kendi kendime :)

hımmmm şimdi ben kimleri mimlsemmm :)

Roseone
Alfabenin E Harfi
tubanne
ve üzerine alınan herkesi mimliyoum :)

sevdiceğe şapka prensesime bandaj :)

burada belirtmiştim sevdiceğime şapka ördüğümü ertesi gün bitirmiştim bloga koymaya anca fırsat bulabildim.

eşim çok beğendi. resim çekme konusunda acemiyim mazur görünüz :)

birde prensesim ne bulursa agzına götürüyoe bandajının süslerini didiklemiş bende onu söküp keçeyle süsledim ilk defa keçeye bulaşıyorum acemice oldu :)

önceki hali öyleydi

şimdiki hali de böyle :)

kenarlarındaki minik şeyleri de söküp birşeyler yapacaktım üşendim açıkçası bende böyle bıraktım :)

prensesime de çokk yakıştı :)

keçelere bulaştım bakalım neler yapacaksam :)

sağlıkla kalın :)

herkese öpücükler :)