25 Ocak 2017

Liseliyim Liseli 😀

Geçen gün liseden bir arkadaşım bana bu fotoğrafı gönderdi.  Kendisi düğün hazırlıkları yapıyordu o dönem.  Biz de servis bekliyorduk bir ilkokulun bahçesinde. İlçeden köye gidip geliyorduk çünkü. Bu halimi görünce beni aldı bir gülme bu ne yaaa tombik tombik şekerpare gibi 😀😀
Fotoğrafı kestim yanımdakiler görünmesin diye. Anneme gösterdim tepkisi " Aboooovvvv o ne öyle gızzz "oldu😀😀
Şimdi düşününce,
Ne gamsız, ne dertsiz zamanmış diyorum. 
Yıllar ne çabuk geçti...

Ps. Bu akşam Babam Kayseri'ye yolcu çok üzgünüm 😔

24 Ocak 2017

Nişandan Geriye Kalanlar...

4 Eylül 2016'da yapılacak olan nişan,  gelin kızımızın 3 Eylül 2016'da vefat eden dedesinin cenazesi olmasından dolayı 22 Ocak 2017'ye ertelenmişti. Sağ salim atlattık çok şükür be. Ohh...
Nişan genel olarak güzeldi. Eğlendik tüm misafirler. Sadece ve sadece kayinbiraderime "ailesi yokmuş gibi arkadaşlarıyla gelin evine gidilir mi ya" dememre keyif tosladı.  Yok yok nişan günü demedim nişanın ertesi günü dedim. Erkek evi bizim ev doğal olarak. Kız evine gidip gelini almadık evden yani. Valla benim hiç haberim yok olan bitenden. Kayinvalidem evdeki misafirleri bahane edip gitmemiş, eşim de gitmek istememiş ee bizim damatta arkadaşlarıyla almış gelini. Çok ayıp etmişler gerçekten eşim ve kayinvalidem. Ben herşeyi sonradan öğrendim.  Valla hiç haberim yok bana kimse bişey demedi. Bana deseydiniz gelirdim ben. O ne öyle ailesi yokmuş gibi dedim. Beyza da siz de geleceksiniz diye ben tüm binayı süslenmiştim dedi. Ne yapalım geçti bitti sağlık olsun düğüne inşallah 😊
Ekim 2014 ve ocak 2017 iki elti 😊😊 Burdan bi mesaj var aslında. Ahaha 😂😂 anlayan çıkacak mı bakalım 😀😀
Çok fenayım biliyorum 😀😀
 Nişanı sağ salim atlattık darısı düğüne artık. 4 Şubatta bizim gelinin kardeşinin nişanı var. Samimi olmadığım için gitmeyeceğim. Küser mi? Aman küserse küssün banane.
Darısı düğüne artık.  Beyzacım önce okulu bitirsin yarın sınavı varmış. Nişan biter bitmez damadımız kızın evinde kaldı sözde ders çalışıyorlarmış. Tabi canım biz de yedik 😀

23 Ocak 2017

İnstagram'dan Alışveriş Rezilliği

Dün benim kayinbiraderimin nişanı vardı.  Ela'ya istediğim gibi bir ayakkabı bulamamıştım. Instagramda şu meşhur @canantoprak_collection daki ayakkabılarda hep gözüm kalıyordu.  Müşteri memnuniyeti olan mesajlar çok fazlaydı.  Çocuklar için olanlar "ortopedik " olduğu için ve Ela'nın her ayakkabıyı giyememesinden dolayı siparişimi oraya vereyim dedim. Beğendiğim ayakkabı şuydu.
Bu ayakkabının çocuk olanından 29  o ama rengi krem rengi olabilir mi? Diye sordum.  İstediğiniz renk olabilir dedi. Tamam o zaman alıyorum dedim siparişimi verdim ve heyecanla beklemeye başladım. Nişandan 1 gün önce yani cumartesi günü geldi ayakkabı. Gelen ayakkabı da şuydu. 
İşte istediğim ayakkabı ile hiç alakası olmayan bir ayakkabı geldi. Moralim aşırilar aşırısı bozuldu. Sonra firmadan telefon geldi. Aldınız mı ayakkabıyi diye. Kayinvalidem konuştu. "Benim gelinim işitme engelli olduğundan dolayı ben konuşuyorum. Ne hevesle almıştı ayakkabıyı. Şuan morali çok bozuk. O kadar para alıp böyle dandik ayakkabı gönderip hevesini kursağında bıraktınız kızın.  Şimdi kimseyle konuşmuyor " dedi.  Firma pazartesi günü geri dönüş yapacağını söyledi ama ne gelen var ne giden. Ben uğraşamam bir ayakkabı için. Verdigim para haram olsun diyorum başka bişey demiyorum. Tek tesellim Ela'nın ayaklarını acıtmaması oldu. Bir daha asla instagram'dan alışveriş yapmam. 

11 Ocak 2017

Amigurumi Denizkızı

Ela'nın bir süredir istediği denizkızı'nı  nihayet bitirdim. Her ne kadar beğendiği model olmada da. Ama bittikten sonra " Ellerine sağlık, teşekkür ederim anneciğim çok beğendim güzel güzel oynayacağım" dedi ya içimin yağları eridi. Ben de " dışarıda her gördüğün oyuncağı isteme annen senin için örer kızım" dedim 😀😀
Gelelim Denizkızı'na.
Saçları özensiz yaptım. Normalde iki örgü vardı. Ela bozup  bozup yapsın diye böyle bıraktım.

Güle güle oynayasın Eloşum. Yarın tatil yokmuş bana işin yolu gözüktü. 

08 Ocak 2017

Karlar Düşer

Cuma günü akşam öyle bir kar yağdı ki, cumartesi günü çocuğu eve sokabilene aşk olsun yani😊 Bugün de çıktık oynadık Ela hanım güzellik uykusuna yattı.  Gece nasıl uyuyacak merak ediyorum. Zaten yarın okul da tatilmiş keyfini çıkarsın.
Ben de Ela'nın siparişi olan denizkızı'nı  örmekle meşgulüm. Az kaldı bitmesine. Yarın bana da tatilmiş umarım yarın biter. Zira evin her yeri elyaf parçacıkları dolu.  

31 Aralık 2016

Happy New Year

2017 ye girerken ne yapsam? Çünkü yeni yıla girerken ne yaparsan öyle devam edermiş derler ya.
Örgü mü örsem? Tüm yıl üretken olurum.
Kitap mı okusam? Piyasadaki tüm kitapları okurum.
Film-Dizi mi izlesem? Gözleri bozarım.
En iyisi ben uyuyayım. Yıl boyu tavuk gibi uyurum en azından :D


2017.. huzur dolu bir yıl ol.. Şehit haberi gelmesin, insanlar ölmesin. Herkes huzur içinde yaşasın lütfen....

30 Aralık 2016

Halleyli Pasta




Eşimin doğum günü için hazır pasta almaktansa ben yapayım dedim. Hoş 1.5 ay önce yapmıştım bu pastayı :)
Yapımı çok kolay ve basit olunca blogumda yer alsın istedim. Tarifi nerden aldım hiç hatırlamıyorum..
Canım çekti bak.. Yine yapayım bir gün.
Yapılışına gelirsek,
1 Paket halley
1 paket sade krem şanti
3 su bardağı süt
Muz
Çikolata sos.

Halleyleri küp küp kırdım. 3 su bardağı süte 1 paket (paketin içinde 2 poşet oluyor ikisini de koydum) krem şantiyi çırptım. Sonra halleyle krem şantiyi karıştırdım. içine minik muz dilimleri koydum. Sonra kelepçeli kek kalıbını streç filmle kapladım. Karışımı kalıba koyup buz dolabında 24 saat dinlendirdim. 24 saat sonra tepsiye aldım. üzerine muz dilimleri ve çikolata sos tamamdır. Afiyet olsun. Üşengeç işi pastamız hazır 😄😄😄
İlk defa bi tarif verdim yapmayana küserim bak :D
2016'nın son cuması bugün.. Seneye görüşmek üzere diye iğrenç esprimi de yapar kaçarım..

28 Aralık 2016

Geniş Aile

''Geniş aile'' kavramını küçükken çok severdim.. Babaannem, dedem, bekar halam, amcamlar 1 bebeli, biz 4 kişilik çekirdek aile.. Hep beraber toprak evde yaşardık.. Sonra 6 yaşımdayken yengem 2nci bebeğine hamile kaldı. Dedemde babama ev yaptırmaya karar verdi. Evimizin temeli atıldı ve ben menenjit geçirdim. Yengemin hamile kalışı, benim menenjit geçirmem bu '' geniş aile'' nin biraz dağılmasına neden oldu. Sonra halam evlendi. Küçük aklıma göre hep beraber olmak güzeldi aslında....
Ama öyle değilmiş büyüyünce anladım...
Ben kayınvalidem, kayınpederim ve bir de bekar-nişanlı bir kayınbiraderimle beraber dublex evde yaşıyorum. Benim ve eşimin işitme engelli oluşumuzdan mütevellit birlikte oturmayı kabul ettik.. İyi p.k yemişiz... Çünkü evde hiç rahat olamadım ben.. Olduğum anlar da oldu elbette ama o zamanlar evde kimse olmadığı zamanlarda..
Çat kapı misafire alışmış olmak lazım.. Her an biri gelebilir ( en kavga ettiğim konu bu.. müsait olmadığım an misafir gelir)
Mutfak her daim dağınıktır.. Tahammülüm yok mutfağın dağınıklığına.
Ama ben bunlara rağmen sabrettim, her şeyi alttan aldım. Eşimi sevdiğim için..
Sonra kayınbiraderim sözlendi. Ezilen tarafa çekildim. Geçen kış ameliyat olduğumda müstakbel eltim ve kayınbiraderim ''geçmiş olsun'' demediği için onlara çok kırılmıştım. Kindarımdır, bana yapılan haksızlığı çabuk unutmam. o yüzden uzun süre konuşmadım onlarla. Müstakbel eltim istisnasız her cuma günü bize yatıya gelir. (meraklısına, kendi evi 5 dk yürüme merafesinde) o geldiği zaman konuşmadım uzun süre. Sonra yine suçlu ben oldum. Özür dile de barışın dediler bana.. Ben neden özür dileyeyim ki? Ne yapmışım?
Bir de...Malım kıymetlidir benim. Yeni aldığım, bir-iki kez kullandığım silikon tabancamı istemişlerdi. Malum bahsettiğim etli-kayınbirader. Vermiştim ben de.. Bizim evde yapacaklar diye. Sonra bana lazım oldu. Kayınvalideme dediğm. Oğluna söylersin silikon tabancamı çıkarsın bana lazım biliyorsun diye. Tamam dedi. Aradan 1 hafta geçti hatırlattım, aldın mı? diye.. Evine götürmüş(eltim) getirecek dedi. Yahu 3-4 ay olmuş vereli, 1 hafta önce söyledim iste diye. Hem o süre zarfında 2 kez yatıya geldi bizim eve ama getirmedi. Ben de sinirlendim. Hiç adetim olmadığı halde küfrettim... Kayınpederim gidip aldı getirdi tabancamı. Yepyeni silikon tabancam özensiz bir şekilde kullanılmış bir de ona bozuldum.
Böyle böyle derken ben geçen hafta bardağı taşıran son damlayla patladım.. 2 haftadır kayınvalidem ve kayınpederimle konuşmuyorum. Ailem de Kayseri'de. Kendimi çok yalnız hissediyorum.. Eşim de ortada kaldı. Sonra biz aşağı kata kendi salonumuza çekildik. Benim atağım(Bipolar duygulanum bozukluğu) nüksetti. Her şeyi bırakıp gitmek istedim.. Ailemin yanına.. Hiç haketmediğim şeyleri yaşadım çünkü..

Özetle: Ne kadar iyi olursan, ne kadar alttan alırsan ezilen taraf oluyorsun.. Bir daha asla ama aslaaaaa kimseyi el üstünde tutmayacağım.. Aaaa bunu annem (k.validem) sever, aa bu Beyza'nın (eltimin) tarzı alayım bari... demeyeceğim... Hiç kimse benim nezdimde haketmiyor... Geçenlerde bi hırka beğendim LCW'den.. Kayınvalidem de onu alacağına nişan için elbise alsanakendine dedi.. Eee ben çalışıyorum, işe gidiyorum herhalde dedim. Bişey demedi.. biraz daha dolaştık kendine hırka beğendi '' güzelmiş'' dedi koydu yerine. Ben de salağım ya.. Gittim ona o hırkayı aldım.. Haketmemişti... Ama yine de içim el vermedi aldım.. Bir daha asla....


Kendi salonumda 3 kişilik ''çekirdek aile'' olmak çok güzelmiş....